
« Wat het betekent en hoe je het draagt »
Aan welke hand de verlovingsring wordt gedragen, is noch bindend vastgesteld noch in elk land hetzelfde. In Turkije, waar de verloving met daaropvolgende viering een lange traditie en een hoge waarde voor het paar en hun families heeft, wordt het zoals in Duitsland aan de linker ringvinger gedragen. We laten zien wat een verloving in Turkije betekent, welke rol de ring speelt en hoe het wordt gedragen. Meer leestips: Huwelijksaanzoek in Turkije en Huwelijk in Turkije.
Gebeurtenis met grote betekenis
Terwijl in Duitsland de verloving eerder iets is dat heel romantisch met z'n tweeën plaatsvindt – uitzonderingen bevestigen natuurlijk de regel – en zeer zelden groots met familie en vrienden wordt gevierd, is dat in Turkije heel anders. In het land aan de Bosporus heeft het huwelijksaanzoek een lange traditie en is het verbonden met meerdere festiviteiten en rituelen. Natuurlijk spreekt tegenwoordig ook in Turkije niets tegen een modern huwelijksbelofte dat het aanstaande bruidspaar voor zichzelf alleen viert – maar als het huwelijksaanzoek is aanvaard, beginnen de traditionele vieringen die erbij horen. Vaak hoort daar ook een glinsterende aanzoeksring bij, maar zeer gelovige paren verzaken tot vandaag de dag nog steeds op dit sieraad. Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen en paren die een traditioneel standpunt hanteren of die een ander standpunt vertegenwoordigen.

Kız Isteme – niet zonder de ouders
Alleen je partner vragen of ze wil trouwen en haar de verlovingsring aan haar vinger steken? Dat is in Turkije niet genoeg. Integendeel, een echt "volledig" huwelijksaanzoek omvat ook het voorspreken bij de ouders van de bruid, waarbij de aanstaande bruidegom samen met zijn ouders – die al op de hoogte zijn van het geplande huwelijk – bij de ouders van zijn liefde om haar hand vraagt. Als dit heel traditioneel wordt gedaan, neemt zelfs de vader van de bruidegom deze taak op zich.
Söz Kesme – het kleine verloveningsfeest
Zijn beide families het eens dat het huwelijk gesloten zal worden, dan worden de verlovingsringen uitgewisseld. Maar alleen bij paren die niet streng het islamitische geloof volgen: want dan is de bruid tot aan het huwelijk niet echt de vrouw van de bruidegom, maar nog een soort vreemde die geen ring draagt. Als alternatief en zoals ook bij ons meestal gebruikelijk, draagt alleen de dame een aanzoeksring, bijvoorbeeld een mooie solitaire ring. Na de ringuitwisseling mag je graag beginnen met vieren om de verloving als bezegeld te erkennen. Graag worden bij het bezoek aan de ouders met het daaropvolgende kleine verloveningsfeest nog meer familieleden uitgenodigd en men viert samen met grootouders, ooms en tantes, als de verlovingsring in Turkije aan de hand van de dame (of beide partners) wordt gesteken.

Nişan – het grote verloveningsfeest
Nu is het niet klungelen, maar flink aanpakken: tot 200 gasten zijn geen zeldzaamheid op een Turks verloveningsfeest. Ook hier wordt graag vastgehouden aan de oude tradities. Welke kleur heeft de jurk van de toekomstige bruid? Wie betaalt de jurk? Wie betaalt de kosten voor het verloveningsfeest? Tijdens dit feest worden de aanzoeksringen onder aanwezigheid van alle gasten nog een keer uitgewisseld. Een bijzonderheid is dat – als beide echtgenoten een aanzoeksring dragen – daarvoor graag de ringen worden gebruikt die later ook als trouwringen worden gebruikt. Dit is de reden waarom bij de aankoop van verlovingsringen vaak wat dieper in de zak wordt gegrepen. Immers, er vallen geen extra kosten voor trouwringen aan. Is het "officiële" deel van het evenement voorbij, dan wordt gefeest – graag uitbundig en tot diep in de nacht.
De verlovingsring in Turkije en zijn betekenis
In tegenstelling tot Duitsland, de Verenigde Staten en veel andere westerse landen heeft de verlovingsring in Turkije een heel andere betekenis. Terwijl het bij ons een uitdrukking van liefde en verbondenheid zonder enige religieuze betekenis is, heeft het in het moslimland een sterke verbinding met religie. Afhankelijk van hoe gelovig een paar is en hoe de Koran door de verantwoordelijke imam wordt uitgelegd, verzaakt een paar niet alleen op een ring voor het huwelijksaanzoek, maar zelfs op trouwringen. Deze religieus bepaalde traditie heeft zijn oorsprong in de aanname dat door het voor iedereen zichtbaar dragen van een ring aanhangers van niet-moslimgeloof worden nagebootst. Als een aanzoeksring bijvoorbeeld wordt gezien als een geschenk van de man, mag de vrouw het echter zonder bezwaar dragen en tentoonspreiden.
De linkerhand
Op de vraag "Aan welke hand draag je de verlovingsring?" is er een heel eenvoudig antwoord: Beslist een Turks paar zich voor een aanzoeksring, dan wordt deze zoals in Duitsland aan de linker ringvinger gedragen. Na het huwelijk kan het als voorkant ring aan de trouwring aan de rechter ringvinger worden gesteken.
Geen goud voor gelovige mannen
Bij een verloving in Turkije, als de verlovingsringen ook als trouwringen dienen, valt de keuze vaak op sieraden die niet uit goud bestaan. Mannen van moslimgeloof is het namelijk verboden om gouden sieraden te dragen, omdat het edelmetaal gelijk staat aan buitensporige en om religieuze redenen te vermijden luxe. Daarom kiezen de meeste paren, in ieder geval als ze gelovig zijn, voor ringen van zilver of platina. Of dat niet nog grotere luxe is, staat op een ander blad. Draagt alleen de dame een overeenkomstige ring, mag deze echter graag van goud in de legering naar keuze worden gemaakt – vrouwen is het zonder uitzondering toegestaan gouden sieraden te dragen en zij maken daar graag en vaak gebruik van.
Mooie tradities
De aanzoeksring in Turkije wordt in veel gevallen door de familie van de bruidegom aangeschaft – dan is natuurlijk geen heimelijk huwelijksbelofte met z'n tweeën mogelijk en de uitleg van religie moet het dragen van de ringen toestaan. Beslist men zich dan voor het dragen van ringen door beide partners, dan worden deze met een mooi rood lint met elkaar verbonden, dat vervolgens tijdens het verloveningsfeest wordt doorgesneden. Dit gebeurt na de ringuitwisseling, wanneer beide partners het sieraad al aan hun vinger dragen. Zo krijgen de aanzoeksringen een prachtige betekenis: de innige verbondenheid van vrouw en man, in gedachten verzegeld door de ouders en de overige familie en vrienden die tot het feest zijn uitgenodigd.

Verlovingsringen in alle vormen
Een conclusie – de verlovingsring in Turkije
Ook al wordt het niet door elk paar of in ieder geval elke aanstaande bruid gedragen, de aanzoeksring heeft toch traditie in Turkije. Terwijl streng gelovige moslims het vaak afwijzen, hoort het bij veel andere paren en speelt het een grote rol in de verschillende verloveningsvieringen. Vaak worden de trouwringen al als verlovingsringen gebruikt en zijn daarom een grotere investering waard. Terwijl gelovige mannen het dragen van gouden sieraden in principe niet is toegestaan, mogen vrouwen zich helemaal naar hartelust met goud versieren. Beslist een paar zich voor een ring voor het huwelijksaanzoek, dan wordt deze, zoals ook in Duitsland gebruikelijk, aan de linkerhand gedragen en kan na het huwelijk rechts als voorkant ring samen met de trouwring worden gedragen. Of ook verder de linker ringvinger sieren – als dat de pas getrouwde echtgenote beter uitkomt.



