« Wat u moet doen als de steen beschadigd raakt »
Diamonds are a girl's best friend! Maar niet alleen vrouwen houden ervan. Op talloze ringvingers wordt de "Onoverwinbare", wat het Oudgriekse woord "diamant" betekent, gedragen. Zoals de naam al belooft, staat deze edelsteen bekend als uiterst stabiel en bijna onbreekbaar. Maar een diamant kan inderdaad kapot gaan. Waarom de hardste stenen ter wereld gemakkelijker beschadigd kunnen raken dan men zou denken, hoe u dit kunt voorkomen en wat u moet doen als de steen toch beschadigd raakt, leest u in het volgende artikel.
5 belangrijke feiten over de duurzaamheid van diamanten
- Diamanten kunnen breken of splinteren bij sterke stoten of slagen, vooral langs hun kristalstructuur.
- Hoewel diamanten een hoge hardheid hebben, zijn zij niet onverwoestbaar en kunnen zij beschadigd worden door extreme hitte of plotselinge temperatuurveranderingen.
- Onzorgvuldige omgang met diamantjuwelen, zoals het dragen tijdens zwaar lichamelijk werk of sportieve activiteiten, kan tot krassen of ander letsel leiden.
- In zeldzame gevallen kunnen diamanten door interne spanningen of insluitsels in hun binnenste scheuren ontwikkelen die tot breuk kunnen leiden.
- Diamanten, vooral die met veel insluitsels of die eerder behandeld zijn, zijn gevoeliger voor beschadiging dan die van hogere zuiverheid en kwaliteit.
Een bijzondere steen met uitzonderlijke eigenschappen
De buitengewone edelstenen bestaan uit zuivere koolstof. Diep onder de aarde, waar grote druk en grote hitte heersen, ontstaat de steen. Het ontstaan ervan duurt erg lang; het kost miljoenen jaren voordat de koolstofatomen zich tot een vast kristalrooster samenvoegen. Door vulkaanuitbarstingen komen de ruwe diamanten aan het oppervlak, waar men ze met veel geluk kan vinden. Normaal gesproken moet men echter diep onder de aarde naar deze buitengewone en harde stenen zoeken. Op de Mohs-schaal, die de hardheid van gesteente bepaalt, staat de "Onoverwinbare" onbetwist aan de top.
Naast verwerking in verlovingsringen en ander sieraad vinden deze stenen met hun onvergelijkbare hardheid ook toepassing in de industrie. De "Onoverwinbare" doet zijn naam alle eer aan, want zelfs marmer, graniet en ander gesteente kunnen er moeiteloos mee gesneden worden. De sieraadstenen hebben een unieke, symmetrische atoomverbinding. Deze kristalstructuur zorgt voor de hardheid en moet ook bij het slijpen in aanmerking worden genomen. Een steen kan dus niet in elke willekeurige richting geslepen worden.
Het slijpproces duurt enkele uren en is millimeterprecisie-precisiewerk. Alleen met de juiste facettensnede krijgen de briljanten hun unieke glinstering. Het slijpen van de edelsteen kan overigens alleen met een ander steen van dezelfde soort worden uitgevoerd. Nadat een diamant geslepen is en zijn typische vorm heeft gekregen, wordt hij gecontroleerd op zuiverheid, glans en gewicht. Het gewicht wordt in karaat gedefinieerd, waarbij 0,2 gram gelijk staat aan één karaat. Het aantal karaten is ook bepalend voor de waarde van de stenen.
Hoe kan de "Onoverwinbare" eigenlijk kapot gaan?
Over het algemeen geldt de regel: hoe hoger de hardheid van de steen, hoe lager de schokbestendigheid. Diamanten zijn splijtbaar, dus het kan zeker gebeuren dat een steen kapot gaat als hij onder een ongunstige hoek op de grond valt. Natuurlijk kan het ook gebeuren dat diamantringen kapot gaan als u ermee tegen een hard voorwerp stoot. Ook krassen kunnen ontstaan als u ze samen met soortgelijke stenen in een sieradendoosje bewaart. Ook agressieve chemicaliën, zoals chloor, kunnen de ring beschadigen.
Voorzichtigheid bij het dragen – zo voorkomt u dat uw sieraad beschadigd raakt
In het algemeen moet u de diamantring uittrekken bij het uitvoeren van handmatig werk. Dit voorkomt dat u met de zetting ergens aan blijft haken of met de "Onoverwinbare" per ongeluk tegen een hard voorwerp stoot. Ook bij het werken met chemicaliën kunt u de verlovingsring beter uittrekken. Hetzelfde geldt voor kettingen, armbanden en oorbellen, vooral bij sport moet u ze niet dragen. Ook bij het schoonmaken kunnen zetting en steen mogelijk door de chemicaliën beschadigd raken, dus u moet het sieraad hier ook uittrekken, net als op het strand, want de kleine zandkorrels zorgen voor vervuiling en kunnen krassen veroorzaken.
Meerdere ringen met briljanten mogen niet in dezelfde sieradendoos worden bewaard, omdat het risico te groot is dat de sieraden elkaar bij aanraking zullen krassen. De edelstenen willen het liefst zacht ondersteund en in hun originele doos worden opgeborgen. Het is duidelijk dat zo'n waardevol sieraadsteen voorzichtig moet worden behandeld – geheel in overeenstemming met zijn waarde.
Eerste hulp voor diamantsieraad
Als de briljant beschadigd is geraakt, moet u eerst naar de juwelier gaan waar u hem hebt gekocht. Afhankelijk van de omvang van de schade kan de steen geslepen worden, zodat de beschadigde plaats niet verder opvalt. Ook als de glans verloren is gegaan, heeft de juwelier het nodige gereedschap om het sieraad weer tot glans te brengen. Als de schade niet meer te herstellen is, biedt de juwelier vaak ook de mogelijkheid om de sieraadsteen uit te wisselen.
Nieuwe glans voor de matte edelsteen
Naast de mogelijkheid dat een diamant kapot gaat, kan het ook gebeuren dat hij aan glans verliest. Dit is in het dagelijks leven heel normaal en heeft meestal een onschuldige oorzaak, zoals vet van de huid en van crèmes of andere afzettingen zoals stof. Om de diamantring weer tot glans te brengen, moet u echter zeker geen zuren of andere chemicaliën gebruiken. Veel tips op internet zijn hier helaas eerder schadelijk voor het kleine sieraad.
Een beetje ammonia in lauwwarm water is hier al voldoende. Het sieraad moet ongeveer 10 minuten in de oplossing weken en daarna voorzichtig met een zachte tandenborstel worden gereinigd. Daarna is het raadzaam het sieraad met een pluisvrij en zacht doekje af te drogen. Soms helpt ook warm water met zeep en wat zout om de kleine "Onoverwinbare" weer tot glans te brengen.
